Λεβάντα

15/11/2013 08:59

Περιγραφή
Η Λεβάντα (Lavandula Angustifolia – παλαιότερα γνωστή ως Lanandula Officinalis) είναι ένας πολυετές θάμνος της οικογένειας Lamiaceae. Πρόκειται για ένα φυτό το οποίο είναι ενδημικό στην Δυτική Μεσόγειο και κυρίως στη περιοχή των Πυρηναίων και σε βουνά της Βόρειας Ισπανίας. Επίσης, είναι ένα φυτό φρυγανώδες και πολύκλαδο, με όρθιους βλαστούς που φύονται από τη βάση. Είναι, συνεπώς, θάμνος, με ύψος 30 έως 80 εκατοστά. Έχει γκριζοπράσινα φύλλα, στενά ώς λογχοειδή. Οι ανθοφόροι βλαστοί καταλήγουν σε ταξιανθία τύπου στάχεος. Το αιθέριο έλαιο της λεβάντας χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, τη σαπωνοποιία και στη φαρμακευτική ως τονωτικό και αντικαταρροϊκό. Κύριο συστατικό του είναι η χημική ένωση οξικό λιναλύλιο. Εκτός αυτού, περιέχει αλκοόλες.Υπάρχουν 38 ακόμη διαφορετικά (βασικά) είδη Λεβαντας, τα οποία αναπτύσσονται σε ολόκληρο σχεδόν το κόσμο. Η λεβάντα είναι πασίγνωστη για το υπέροχο άρωμα της και τις θεραπευτικές της ιδιότητες.

Ιστορικά στοιχεία
Η λεβάντα (γνωστή στην Ελλάδα και ως Λαμπρη ή Χαμολιβανο) ήταν γνωστή στην αρχαία Αίγυπτο και χρησιμοποιήθηκε στην αρωματοποιεία της εποχής. Στην αρχαία Ελλάδα, ο Θεόφραστος αναφέρθηκε στις θεραπευτικές ιδιότητες του αρώματος της. Ο Διοσκουρίδης στο διάσημο του σύγραμμα De Materia Medica αναφέρει πως η κατανάλωση Λεβάντας βοηθάει στην ανακούφιση από τη δυσπεψία, τους πονοκεφάλους και τον ερεθισμό του λαιμού. Ταυτόχρονα ο Διοσκουρίδης τη θεωρούσε κατάλληλη (εξωτερική χρήση) για την περιποίηση πληγών και δερματικών παθήσεων. Οι Ρωμαίοι στρατιώτες έπαιρναν Λεβαντα στις εκστρατείες για να περιποιούνται τραύματα και την άπλωναν σε δωμάτια ασθενών για να “καθαρίζουν” τον αέρα. Η Λεβαντα “ξεχάστηκε” κατά τις αρχές του Μεσαίωνα, αλλά τα Μοναστήρια φύλαξαν τη γνώση για τις ιδιότητες της. Η χρήση της Λεβάντας “αναβίωσε” την εποχή της Βασιλείας του Ερρίκου του 8ου και από τότε έγινε σταδιακά ένα από τα πιο αγαπημένα βότανα στην Ευρώπη. Σήμερα τη βρίσκουμε σε πάρα πολλούς κήπους και έχει αμέτρητες χρήσεις.

Θεραπευτικές ιδιότητες
Στη σύγχρονη βοτανοθεραπεία, τα αποξηραμένα άνθη Λεβαντας χρησιμοποιούνται κυρίως για τη μείωση του άγχους και της υπερέντασης. Η Λεβαντα γενικά θεωρείται πως έχει ηρεμιστικές ιδιότητες και για αυτό το λόγο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε περιπτώσεις μελαγχολίας και ήπιας κατάθλιψης. Το εκχύλισμα της θεωρείται από πολλούς βοτανοθεραπευτές κατάλληλο για την αντιμετώπιση των νευρικών πονοκεφάλων και της αϋπνίας. Ένα απλό εκχύλισμα Λεβαντας όταν χρησιμοποιηθεί σε κομπρέσα και τοποθετηθεί στο μέτωπο, θεωρείται πως βοηθάει στην ανακούφιση από τις ημικρανίες, την υπερένταση, την κούραση, και την επίδραση της έντονης κατανάλωσης αλκοόλ (hangover). Θεωρείται επίσης από κάποιους ερευνητές πως είναι υποτασική – ένα φλυτζάνι Λεβάντας πριν τον ύπνο λέγεται πως “ρίχνει” τη πίεση και μειώνει τη ταχυπαλμία κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Η Λεβαντα υποστηρίζεται πως έχει ισχυρή αντιμικροβιακή δράση και για αυτό το λόγο θεωρείται ιδανική για την επούλωση μικρών πληγών, κοψιμάτων κ.ο.κ., ενώ ταυτόχρονα είναι κατάλληλη για τον “καθαρισμό” του δέρματος σε περιπτώσεις ακμής, εκζεμάτων και δερματοπαθειών. Παραδοσιακά χρησιμοποιείται κατά των θωρακικών λοιμώξεων όπως είναι ο βήχας, το άσθμα και η βρογχίτιδα και σε περιπτώσεις κρυολογημάτων ή γρίπης – με τη μορφή εισπνοών.
Η αντιβακτηριακή και αντισηπτική της δράση, θεωρείται πως της χαρίζει ανθελμινθικές ιδιότητες – μπορεί δηλαδή να χρησιμοποιηθεί για την καταπολέμηση των παρασίτων στα έντερα. Το αιθέριο έλαιο Λεβαντας όταν χρησιμοποιείται σε μασάζ χαλαρώνει τους μύες και ανακουφίζει από τους νευραλγικούς και ρευματικούς πόνους.
H Λεβαντα θεωρείται κατά γενική παραδοχή ένα απο 20 σηματικότερα θεραπευτικά βότανα.

Παρασκευή
Σύμφωνα με τους Βοτανοθεραπευτές, η λεβαντα μπορεί να γίνει αφέψημα αν την αφήσετε σε βραστό νερό για περίπου 10 λεπτά (υπολογίστε πως θα χρειαστείτε περίπου 1 κουταλάκι του γλυκού αποξηραμένου βοτάνου για 1 “κούπα” ροφήματος). Σύμφωνα με τους βοτανοθεραπευτές μπορείτε να καταναλώνετε μέχρι και 3 κούπες Λεβαντας την ημέρα (πρωί, μεσημέρι, βράδυ πριν από το γεύμα).

Παρενέργειες
Δεν έχουν αναφερθεί. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα βότανα είναι φάρμακα και πρέπει να αντιμετωπίζονται έτσι.

Leave a Reply