Παραλήρημα

13/01/2014 14:34

Ορισμός
Μια οξεία και αναστρέψιμη κατάσταση διαταραγμένης σύγχυσης. Το παραλήρημα χαρακτηρίζεται από αποπροσανατολισμό χωρίς υπνηλία· ψευδαισθήσεις ή παραισθήσεις· δυσκολία στην επικέντρωση της προσοχής· αδυναμία ξεκούρασης ή ύπνου· συναισθηματική, σωματική και αυτόνομη υπερδραστηριότητα.

Aιτιολογία: Στις συνηθέστερες αιτίες περιλαμβάνονται η στέρηση φαρμάκων ή αλκοόλ· παρενέργειες των φαρμάκων· λοιμώξεις (ειδικότερα η σήψη)· άλγος· χειρουργική επέμβαση ή τραυματισμός· υποξία· διαταραχή ηλεκτρολυτών ή οξεοβασική διαταραχή· αισθητική απώλεια και αισθητική υπερφόρτιση· άνοια· ιδρυματοποίηση ή/και κατάθλιψη, ειδικότερα όχι όμως αποκλειστικά σε άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω.

Aντιμετώπιση: Η θεραπεία περιλαμβάνει τον προσδιορισμό της αιτίας του παραληρήματος και την απομάκρυνσή της ή την επίλυσή της, εφόσον αυτό είναι εφικτό.

Περίθαλψη Ασθενούς: Ορισμένες φορές τα προληπτικά μέτρα μειώνουν τον κίνδυνο παραληρήματος στους νοσηλευόμενους ασθενείς. Τέτοια μέτρα περιλαμβάνουν την παροχή σε ασθενείς με γνωστά αισθητήρια ελλείμματα, γυαλιών και ακουστικών βοηθημάτων· την κινητοποίηση των ασθενών ή την παροχή δραστηριοτήτων RΟΜ αρκετές φορές ημερησίως· την αποφυγή πολλών και νέων φαρμάκων· τη διατήρηση της ενυδάτωσης, ενθαρρύνοντας την πρόσληψη υγρών από το στόμα· τη χρήση ολιστικών μέτρων για την προώθηση της χαλάρωσης· την πρόκληση ύπνου και τη μείωση του άγχους· τη συμμετοχή στη θεραπεία των παραληρηματικών ασθενών, μελών της οικογενείας ή οικείων σε αυτούς ατόμων. Θεωρήστε το παραλήρημα σε οποιαδήποτε στιγμή ως μια μεταβολή στη διανοητική κατάσταση. Προσδιορίστε χαρακτηριστικά όπως η οξεία έναρξη και η πορεία με διακυμάνσεις, η έλλειψη προσοχής, η αποδιοργανωμένη σκέψη και το αλλαγμένο επίπεδο επίγνωσης. Βοηθήστε στην αναγνώριση και στην αντιμετώπιση της πηγής του παραληρήματος. Εξετάστε εάν ο αλκοολισμός, η στέρηση φαρμάκων, η τοξικότητα σε φάρμακα ή η αλληλεπίδραση μεταξύ φαρμάκων, οι λοιμώξεις, τα προβλήματα ούρησης και αφόδευσης, καρδιαγγειακά, εγκεφαλοαγγειακά, γαστρεντερικά, μεταβολικά, ψυχολογικά ή περιβαλλοντικά ζητήματα μπορεί να συμβάλουν σε μεταβολές της διανοητικής κατάστασης.

Όταν προτείνετε επέμβαση, να παρέχετε υποστηρικτική περίθαλψη ελαχιστοποιώντας τις απρόσμενες, τρομακτικές ή αιματηρές διαδικασίες. Να ενσωματώνετε προσανατολιστικές δηλώσεις στην κανονική συζήτηση. Όταν οι ασθενείς εκφράζουν παραπλανητικές σκέψεις, ακούστε υποστηρικτικά αλλά μην προσπαθήσετε να τους πείσετε ότι οι αντιλήψεις τους είναι διαταραγμένες. Ομιλήστε ήρεμα με καθαρή φωνή, διατηρώντας την επαφή με τα μάτια. Ενθαρρύνετε τη συμμετοχή του ασθενούς στη φροντίδα του εαυτού τους. Προσφέρετε τη συνέπεια ενός φροντιστή και ενθαρρύνετε τις οικογενειακές επισκέψεις. Να τοποθετείτε τους ασθενείς σε παραλήρημα κοντά στους σταθμούς περίθαλψης ώστε να μπορούν να τυγχάνουν συχνής παρακολούθησης. Να χρησιμοποιείτε συναγερμούς κλίνης, προστατευτικά απομάκρυνσης ή να τοποθετήσετε στρώματα στο δάπεδο για να μειώσετε την πιθανότητα πτώσης των ασθενών. Επιτρέψτε συνεχόμενες περιόδους ύπνου και αντιμετωπίστε την δυσφορία με αναλγητικά, ειδικότερα με εκείνα που δεν επηρεάζουν τη διανοητική κατάσταση. Προσφέρετε μεγάλα ημερολόγια και ρολόγια για να βοηθήσετε στον προσανατολισμό και χρησιμοποιήστε το φυσικό φως για τον διαχωρισμό της ημέρας και της νύκτας. Περιορίστε όσο το δυνατόν περισσότερο τις μετακινήσεις εντός του ιδρύματος αλλά και τις αλλαγές θαλάμων. Παρέχετε συμπληρωματικές θεραπείες που έχει βρεθεί ότι είναι χρήσιμες στη μείωση της αναταραχής και της επιθετικότητας, όπως έχει προσδιοριστεί από την ανταπόκριση του συγκεκριμένου ασθενούς. Σε αυτές μπορεί να περιλαμβάνονται η μουσικοθεραπεία, οι μαλάξεις και οι κοινές δραστηριότητες. Όταν έχουν αποτύχει όλες οι υπόλοιπες μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιψυχωτικά και βενζο-διαζεπίνες, αλλά με προσοχή.

Leave a Reply